Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2016

ΞΥΠΝΑ!!!


Τα άυλα τ' ονείρου μου καράβια
Σε πέλαγα αρμενίζουνε γαλάζια
Μα μια φωνή που ΞΥΠΝΑ! με φωνάζει
Τον ύπνο τον μακάριο ταράζει.

Του ύπνου μου .τ' ανούσια τα χρόνια
Σε ψέματα με τάξανε αιώνια
Και μια φωτιά που ΞΥΠΝΑ! με διατάζει
Την ξεγνοιασιά τ' ονείρου μου ταράζει.

Μα έχω πείσμα 'γω και δεν ξυπνάω
Περίφημα στον ύπνο μου περνάω
Φτιάχνω αλήθειες μόνος στ' ονειρό μου
Και δε γυρνάω ούτε το πλευρό μου
Γιατί πλευρό φοβάμαι αν θα γυρίσω
Ο ύπνος μη τελειώσει και ξυπνήσω.

Στου ύπνου μου τα ρόδινα ακρογιάλια
Στέκομαι και ρουφώντας μαϊστράλια
Κωφεύω στη φωνή που με φωνάζει
Και τον γλυκό τον ύπνο μου ταράζει.

Κι έτσι περνούν τα πιο καλά μου χρόνια
μες στ' άσπρα μου πνιγμένος τα σεντόνια
Κι από τον ύπνο μου ζητώ να σβήσει
την φλόγα π' απειλεί να με ξυπνήσει.

Μα έχω πείσμα  'γω και δεν ξυπνάω
Περίφημα στον ύπνο μου περνάω
Φτιάχνω αλήθειες μόνος στ' όνειρό μου
Και δε γυρνάω ούτε το πλευρό μου
Γιατί πλευρό φοβάμαι αν θα γυρίσω
Ο ύπνος μη τελειώσει και ξυπνήσω

ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

           
Ένα πράσινο φύλλο
Στη καλή μου θα στείλω
Μια χρυσή ηλιαχτίδα
Να της δώσω ελπίδα.

Μ΄ ένα κόκκινο μήλο
Τις χαρές θ' αναγγείλω
Που μπροστά μας φαντάζουν
Πίκρες να μη την σκιάζουν.

Η δική μας αγάπη
Λουλουδάκι στη λάσπη.
Προπομπός παραδείσου
Με το δάκρυ μου πλύσου.

Ένα στίχο ταιριάζω
κι ένα δρόμο χαράζω
Να τον βρει να βαδίσει.
Άνοιξη ν' αγαπήσει.

Ως το τέλος του κόσμου
μέντας θα 'χω και δυόσμου
γεύση μέσα στο στόμα
Γιατ' ελπίζω ακόμα

Η δική μας αγάπη
Λουλουδάκι στη λάσπη.
Προπομπός παραδείσου
Με το γέλιο μου ντύσου.