Καλοκαιρινή δροσιά
μου
Και ψυχρούλα βραδινή
Κάνεις τα αισθήματά
μου
Να αλλάζουνε μορφή
Να πηγαίνουν απ’ τον
πόνο
Σ’ αισιόδοξη τροχιά
Για ν’ αντέχω μες
στον χρόνο
Καλοκαιρινή δροσιά.
Στον νυχτερινό τον
φόντο
Στ’ ουρανού την
απλωσιά
Το φεγγάρι πόντο-
πόντο
Θα μετρώ ψιθυριστά
Κι όταν η αύρα θα μου
φέρει
Την αρμύρα του γιαλού
Να χαθούν θα
καταφέρει
Τα σκοτάδια του
μυαλού
Καλοκαιρινή δροσιά
μου
Και ανάσα τ’ ουρανού
Ζωτική παρηγοριά μου
Στ’ άγριο κάμα του
καιρού
Μου πετάς πάνω στη
λύπη
Της χαράς την πινελιά
Είσαι κείνο που μου
λείπει
Καλοκαιρινή δροσιά.
Στον νυχτερινό τον
φόντο
Στ’ ουρανού την
απλωσιά
Το φεγγάρι πόντο-
πόντο
Θα μετρώ ψιθυριστά
Κι όταν η αύρα θα μου
φέρει
Την αρμύρα του γιαλού
Να χαθούν θα
καταφέρει
Τα σκοτάδια του μυαλού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου